KATEGORİLER

• Anasayfa
• ANİMAL e-dergi TIKLA
• Veteriner e-dergi TIKLA
• Küçükbaş Hayvancılık
• Büyükbaş Hayvancılık
• Kümes Hayvancılığı
• Su Ürünleri ve Balıkçılık
• A r ı c ı l ı k ve B A L
• Pet ve Diğer Hayvanlar
• VETERİNER / Vet. İlaç
• Yem ve Katkı Maddeleri
• Et ve Et Ürünleri
• Süt ve Süt Ürünleri
• Gıda ve Çevre Hijyeni
• Hayvancılık Ekipm.San.
• Ürün Haberler
• R ö p o r t a j
• Sektörel Etkinlikler
• Teknik Araştırmalar
• C A T E G O R I E S
• P R O D U C T N E W S
• S U M M A R Y N E W S
• C O M P A N I E S

HABER ARA

Yem katkı maddeleri, besin maddesi olmadığı halde yemden yararlanmayı ya da elde edilen ürünlerin miktar ve kalitesini artırmak, hayvanları sağlıklı tutmak gibi çok çeşitli amaçlarla yemlere düşük düzeylerde katılan ilaç ya da etkili maddeler olarak tanımlanabilir.
İnsanlar hayvanları evcilleştirdikten bu yana onlardan daha çok yararlanmak ve daha fazla verim almak için uğraşmaktadırlar. Bu uğraşılar arasında Hayvan Besleme önde gelen konulardan biridir. Bu konuda yüz yıl öncesine kadar sadece farklı yem maddelerinin verimler üzerine olan etkileri üzerinde durulurken yüzyılın başlangıcından enerji, protein gibi birimler ele alınmaya başlanmış hayvanların bu gibi temel besin maddelerine olan ihtiyaçları tespit edilmeye çalışılmıştır. daha sonraları ise mineral maddeler ve vitaminler üzerindeki çalışmalar başlatılmıştır. 1950’li yıllarda da yukarıda tanımı yapılan yem katkı maddeleri hayvan beslemede kullanılmaya başlanmıştır. Son yıllarda ise yem katkı maddeleri üzerindeki çalışmaların yönü değişerek bunların besin kirliliğine yani insan sağlığı üzerinde bir yan etkiye yol açıp açmadığı üzerindeki çalışmalar önem kazanmıştır.
Bir yem katkı maddesinin hayvan beslemede kullanılabilmesi için aşağıdaki şartları yerine getirebilmesi gereklidir:
1) Bu tür maddelerin üstlendikleri görevleri, etkinlikleri hayvanlar üzerinde denenmiş olmalıdır.
2) Laboratuar ve çiftlik hayvanları üzerinde yan etkiye sahip olmadığı çok sayıda araştırma ile ispatlanmış olmalıdır.
3) İnsan sağlığına zararlı olacak ölçüde dokularda rezidü bırakmamalıdır.
4) Toprakta ve gübrede kolay parçalanabilir olmalıdır.
5) Ekonomik olmalı, yem maliyetini fazla artırmamalıdır.
Yem katkı maddeleri aşağıda etki tarzlarına göre verilmektedir.
1) Vitaminler
2) Mineraller
3) Probiyotikler
4) Antibiyotikler
5) İyonoforlar
6) Tampon maddeler
7) Enzimler
8) Hormonlar
9) Tat ve aroma maddeleri
10) Emülgatörler
11) Timpami oluşumunu önleyen maddeler
12) Metan üretimini azaltan maddeler
13) İzoasitler
1. VİTAMİN KULLANIMI
1.a. Süt Sığırı Rasyonlarında Vitamin Kullanımı
Vitamin katkısının süt verimi üzerine doğrudan bir etkisi yoktur. fakat bazı vitaminlerin kullanılmasını gerektiren özel durumlar söz konusudur.
Vitamin A ve D takviyesi süt verimi üzerine direkt etkiye sahip olmasa bile hayvanın sağlığının garanti altına alma bakımından önemlidirler. Üretimin A takviyesi düşük kaliteli kaba yemler, düşük karoten içerikli yemler veya uzun süre depolanan yemler kullanıldığında gereklidir.
Vitamin D katkısı güneşte kurutulmuş kaba yemler kullanılmadığında gereklidir. yeterince Ca tüketen ineklerde vitamin D laktasyon başında hayvanın pozitif Ca dengesine ulaşmasına yardımcı olur.
Vitamin E sütte oksidasyon etkisiyle oluşan koku hissedildiği zaman gerekebilir. Bu koşullar genelde uzun süre depo edilen yemler veya rasyonda yağ kullanıldığında söz konusu olabilir. Son çalışmalar vitamin e ve Se’un mastitis riskini azaltabileceğini göstermiştir. vitamin E katkısı kuru dönemde faydalı olabilir.
Yüksek verimli süt sığırlarında enerji stresine bağlı olarak gözlenen ketozis riski niasın kullanılması ile azaltılarak süt verimi artırılabilmektedir. Niasın katkısı doğumdan önce veya doğumu takiben başlar ve laktasyonun 4-10 haftası devam ederse en etkili sonucu vermektedir. Bu süre zarfında 6 g/gün hayvan destekleme yapılması olumlu sonuç vermektedir.